Kayıt Ol
Kas 9, 2013
1246 Views
0 0

Aklımın Odaları

Written by

Kapattım yüzündeki kapıları…

Senin olmayan bir kalpte işim ne?

Kirpiklerim acıtmadı bu sefer.

Bakışlarımı sakladığım bir yer vardı.

Güldüm.

 

Yitik bir eşyanı buldum,

Sana dokunduğumda.

Kalbimin yerini unuttum.

Çok mu zordun sen aşk?

Ben bu odalarda kayboldum.

 

Aşkın tadı da yok, rengi de cismi de…

Rüzgârı koklamayı bıraktım artık,

Gözlerini duyduğum bu şehirde,

Sesini bıraktım.

 

Çocukların soytarı gülüşlerini çalmak gibi,

Bir ilacın bütün yan etkileri içinde,

Kayboldum.

 

Seni anlattım bir surete,

Tanıdığım kaç adam varsa,

Sana benzettim…..

Oysa yabancı bir gülüştü hepsi,

Her tende ölmek bir intihardı,

Aşk ise tek bir göze bakmaktı…

İkisi de ölümcül bir vaka…

Bu hastalığı ruhuma bırakma,

Yırtılır dikemezsin!

 

Benden ne kadar kaçarsan kaç,

Kendinden bir şeyler kaybedersin….

 

Ki aşk uğramaz,

Her nefsin öldüğü bir cehenneme,

Artık kötülüğü bile kabul etmiyorum,

Çünkü: herkes iyiliğimi istiyor biliyorum.

Giderken…

 

Avatar

Latest posts by GÜLCAN KORKMAZ (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.