Kayıt Ol
Haz 21, 2019
109 Views
1 0

Ben Sen Biz

Written by

Eylül Başak

HAKKIMDA; Herkese merhaba, yazarı olduğum ikitekbirlik-e.blogspot.com ile ilgili olarak daha önce hiç açıklama yapmadım ve zamanı geldi.
Bu blog, ( yazı serisi ) Kendi, son derece olumsuz şartlarda gelişen yaşam deneyimlerimle, tek başıma verdiğim pozitif dönüşüm savaşımın, mücadelemin, emeğimin ve daha da önemlisi, her koşul ve şartta SEVGİYE DÖNÜK GÜZEL KALBİMLE, en başından kabul ettiğim TANRISALLIĞIMA olan sadakatimin ürünüdür.

Aynı zamanda, başta kendimin daha sonra siz kardeşlerimin şifa kanalıdır. Bazı yazılarımda hatta tamamına yakınında hitap ettiğim kendim olsa da, konuştuğum hepimiziz.

Son olarak, bir yılını doldurmuş bu serinin baş kahramanı yine de SEVGİDİR. Yaradılışa olan güvenim ve de bir oluşuma, var oluşa olan inancımdır. Dostlarım daha güzel bir evren için daha çok sevmeli, daha çok sorumluluk almalı, Dünya’ yı güzelleştirmek için bireysel olarak çalışmalıyız. Bazen savaşmalıyız da ama sevgi uğruna, doğa uğruna, diğer eşsiz güzellikteki türler uğruna. Birbirimizi incitmek için değil.

Bu 1 yıllık süreçte yazılarım, okuyucuya algılayamadığım bir şekilde yayıldı ve bir okuyucu kitlesi oluştu. Aslında az sonra paylaşacağım değerli cümleleri duymasaydım bunun benim için hiç bir önemi yoktu. En büyük mirasım tanıdık veya henüz tanımadık olan dostlarımdan duyduğum şuna benzer cümlelerdi;

İlk yorum tatilde tanıştığım bir kız arkadaşımızdan geldi, okuduğundan bile bi haberdim. Bana, iki yıl önce babaannesinin rahmetli olduğunu, bu zaman içinde kendini toparlayamadığını ve yazılarımdan güç bulup yeniden ayağa kalktığını söyledi. Ardından da yeni yazımı neden henüz yazmadığımı ve ne zaman yazacağımı sordu. Çok şaşırdım, hiç tanıtımını yapmamıştım, nasıl okuduğunu sordum. Basit bir yerden denk gelip yakalamış ve okumaya başlamış.

Yanıtladım; Önce kendisine sabır kaybına rahmet diledim ve yeni yazım birazdan hazır olur dedim, hazırladım. Yine kendime ama öncelikle onun için yazdım. Derken bu ve benzer mesajlar zaman içinde öyle arttı ki.

Şimdi kitaba dönüşecekleri güne ilerliyorlar.

İşte bu benim yaşam amacım. Karanlıkta kaldığım ve ihanete uğradığım, sevilmediğim, defalarca haksızlığa uğradığım, anlaşılmadığım her gün için. AYDINLATACAĞIM, GÜVENECEĞİM, DAHA ÇOK SEVECEĞİM, SADAKAT GÖSTERECEĞİM, ANLAMAYI DENEYECEK VE DE ANLATACAĞIM her birimize tekrar tekrar SEVMEYİ HATIRLATACAĞIM.

Teşekkürler, Eylül Başak Çakmak
Avatar

Latest posts by Eylül Başak (see all)

Eğer soruların varsa, hazır değilsin demektir.

Eğer, zihninde bitip tükenmek bilmeyen soruların varsa, sorunların da var demektir.

Düşlerine düşmemişsindir henüz, hiç kanatlarını açmamışsındır,

Nereden biliyorsun?

Belki uçacaktın.

Kim söyledi sahi bizlere asla yapamayacak olduklarımızı, sahi kim söyledi ve asıl kim inandırdı, tüm bu zırvalıklara, hepimizi?

Hepimizden birimize gelen mi, yoksa birimizden hepimize giden mi?

Ben, sen, biz.

Kim küstürdü, seni beni ve bizi hayata?

Ben, sen, biz.

Varlığımdan varlığına gelen, varlığımdan varlığına olan, seninle konuşuyorum.

Onlarcamla konuşuyorum, benliğimle, bende, benimle, asıl (asl) olanla, hepimizle, hepinizle konuşuyorum;

Yani..?

Yani bir tek, kendimle konuşuyorum.

Ve diyorum ki, bizzat kendin, kendinden kendine yap yolculuğunu, daima kendine sor sorularını, başkalarına sorma. Kimse senin için yürümeyecek bu yolu, hiç kimse senin gibi davranamayacak. Seni, senin gibi hiçbir zaman şimdiki gibi, şimdi, hemen şu an, senin seni sevdiğin gibi sevmeyecek işte,

Arama.

Kimse senin kadar cesur, hatta senin kadar korkak olmayacak işte, arama.. Artık başka yerde başka kimselerde, arama. Hiç kimse, Simurg’a senin yerine uçmayacak işte.

Yeni bir yaşam yazıyorum şimdi hepimize, tıpkı söz verdiğim gibi.

Kendimi, kendi karşıma aldım önce, izledim, görmeyi denedim. Düşman olduk, sevmedim.

Kendimi, kendi yanıma aldım sonra, izledim. Yandaş olduk, sevmedim.

Kendimi, diğer benlerin çemberine aldım önce, sonra da çeperine geçtim, sevmedim.

Veya, belki;

Sevdim, sevilmedim, düştüm, kalktım, düşürdüm, uyudum, uyandım, uyandırdım, karanlıkta kaldım, aydınlandım, aydınlattım, sevgi oldum, sevgi dolu oldum, sevgiler yarattım, nefret ettim, nefret oldum, nefretler yarattım, aşık oldum, aşk oldum, aşklar yarattım, ateş oldum, yangınlar çıkardım, neler neler yaptık, ama yine sevmedim.

Sonra kendimi kendimle yalnız bıraktım, hüzünlendim, sevmedim.

İçine girdim, dışana çıktım, ötesine geçtim, ötesinden geldim, kafam karıştı, sevmedim.

Sahi seninle ne çok şey paylaştık değil mi Tanrım?

Yıllar önce çok, çok zaman çok. Her an, Şimdi, Geçmişte ve Gelecekte,

Sonsuz ve aslında,

Hiç zaman sonsuzlukta..

Artık kendimi, aslında bu güne kadar kendim sandıklarımı, dışıma aldım,

Çıktım ruhumu, uzaktan, izliyorum.

Artık hiç kimseyim.

Ben her şeye yeniden başlıyorum, şimdi de başlıyor, şimdi

de bitiyorum.

Artık seviyorum.

Her sorumunun yanıtını ben, kendimde buluyorum.

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.