Kayıt Ol
Eki 22, 2015
879 Views
0 0

Bir Sokaktaki İki Kişi Üzerine

Written by

Sen, benim yaşadığımın kanıtıydın.
Kimsenin fark etmediği sokağın duvarlarındaki renkleri
Şimdi sana yürürken fark ediyorum
Gölgelerimiz birbirine karışıncaya kadar
Yaklaşıyorum sana.
Güneşi beyaz teninden hissederken
İlahî bir taraf arıyorum sende
Işık Sokağının sonuna doğru gelirken
Sana utanarak baktıkça
İlkbahar sevincini hissediyorum parmak uçlarımda.

Ah ulan sevda,
Suladıkça kuruyan bir çiçek gibi
Farkındayım,
Sana yaklaştığımın
Ve bir uçurumdan atladığımın.
Farkındayım,
Seninleyken hissettiğim duygularla aynı ömrü paylaşan
Kelebek küpelerinin.
Bana her ‘’çocuk’’ deyişinde kızardım
Gerçekleri söyleme cesaretini kıskanırcasına.

Şimdi senin yürüyüşünü izlemek
Toplum için ne kadar memnu ise
Benim için o kadar meşrudur.
Belki cevaplar çözüm olur insanlara
Fakat
Benim sana olan sevdam,
Basit bir sorunun cevabı değildir.

Görmemezlikten gelmeye çalıştığım ayrılık vakti
Akşamüstü olunca gölgelerimize yansımış.
Ay, beyaz teninden yüzüme vururken
Kahkaha seslerin çirkinliğimi güzelleştiriyor.
İnsanın en yorgun düştüğü vakittir akşamüstü
Ama düşmedim
Ayrılık vakti geldiğinde de
Işık Sokaktan son geçişimde de.

Bakakaldım ardından,
Yokluğun alışılmış bir durumdu benim için
Fakat seninle vedalaşmak
Yaşarken ölümün de farkına varmak.

http://cemiyettekiadam.blogspot.com.tr/

Latest posts by efekeser (see all)

Article Tags:
Article Categories:
Blog Tanitim · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.