Kitap Gönder
Şub 5, 2017
677 Views
1 1

Kalper Diyarı

Written by

Aniden uyandım. Her yer karanlıktı. Hiç bir şeyi seçemiyordum. Bir bedenim yokmuş gibiydi. Ani bir şok yaşadım. Zaman ve mekan yok olmuştu sanki. O an öldüğümü düşündüm.

Önce bir sessizlik oldu. Sonra öyle bir rüzgar esti ki. Savruldum. Kendimi bir aynaya bakarken buldum. O an anladım işte. O an kavradım her şeyi. Hiçlik maddeye karışmıştı. Madde, maneviyat ile dost olmuş. Soyut kavramlar, somut kavramları kucaklamıştı. Anlamsızlıklar, anlamlarını dile değil, yansıyan bir ışık huzmesine dönüştürmüş. Görmeyen gözlerin irislerine kadar beyinlerin içindeki anlamsal olguya taşımıştı. Noktalar artık bir son olmaktan çıkmış, yeni bir başlangıcın haberini verirken, virgüller yarım kalmış cümleleri değil, sözlerin devamını haber veren bir dost gibiydi. İmkansızlığı tüm varlığımda hissederken duyduğum o acı bütün hislerle birleşmiş, yalanların dansını gülerek izleyen gerçeklerin kahkaha seslerinin arşa yükselmesini bekliyordu. Sessizliğin, gürültüyle boğuştuğu çetin kavgalarda bozulan mekanın büyüsü yeniden oluşuyordu. Bir bakış, bir serzeniş olmuş. Bir duruş, yere göğe kafa tutmuştu, Habersiz gelenlerin yüzlerine bir öpücük gibi sunulan en güzel tebessüm, uzun uzadıya yazılan masallarda verilmek istenilen mesajlara eklenmiş, mutlu sonların başlangıcı olmuştu. Dertler kendilerine dert yanıp devalarını ararken, dünya rahat rahat kendi etrafında dönüp, güneşe göz kırpıyordu. Geceler, getirdiği hüznü mutluluğa karıştırmış, yıllardır aranılan, ruhun ölümsüzlük iksirini bulmuş, paylaşmamak için gündüze erken gelmesini yalvarıyordu. Mecnun çölde Leylasını bulmuş, Kerem Aslıya kavuşmuştu. Bıçaklar keskinliklerini bilerek kaybetmiş, silahlar mermilerle dost olmuş, insanoğluna küsmüşlerdi. Barışla evlenen dünya, savaşı sonunda terk etmiş. Değerler ne yapıp edip karşılığını bulmuştu. Nefret, sevginin varlığına dayanamayıp intihar etmeye kalkışmış, sevginin dayanamayıp onu ölümden kurtarması ile fedakarlıkla evlenmiş, ismini aşk ile değiştirmişti. Ve ben ikisinin bütün sevenleri kavuşturmasını izledim. Bitmesini istemediğim bir film gibiydi her şey.

Sonra bir daha uyandım. Kalbim yerinden çıkarcasına atıyordu. Yatağımda boylu boyunca uzanmış, karşımdaki duvarı izliyordum. O an gerçekten ölmek istedim.

brfkorucu
brfkorucu

Latest posts by brfkorucu (see all)

Article Categories:
Deneme · Felsefe · Kurgu · Psikoloji · Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.