Kayıt Ol
May 21, 2018
348 Views
1 0

Karahindiba

Written by

İsteyip de gülememek gibi bir akşam,
Karahindibanın rengini dileniyorum.
El sallayışların samyelinde kavrulurken
Varoluşunu hatırlıyorum:
“Damarımdan kalbime çarçabuk düşen alev!”
Yine de ben seni
Yangınlara hep çığ diye anıyorum.

Buzlu külleriyim bu heyecanın.
Ne beyaz soğuk ne sıcak kızıl
Her şeyin kirlenmişi,
Bütünlüğün kalıntısıyım.
Sırtımla ahbap yerleri tozuyorum.

Sarı çiçeklere sorduğum cismini
Katranlı tohumlar diye koynuma alıyorum.
Uçurmaya hiçbir nefesimin yetmediği
Heceleri soluyorum.
Anlatamadığı olurmuş insan, anlıyorum.

Ne ağırmış karahindiba
Çelik yılanların zehir kustuğu gürültüde
Öğreniyorum.
Bir karton oluyor elime geçen her müsvedde
Adını yazdığım.
Kucağımda yetim zaman
Avuçlarım tepeleme dolarken, kanaatsiz
Hep seni bekliyorum.

brkern

Sıradanlık meşguliyeti içindeyim.

Latest posts by brkern (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.