Kayıt Ol
Kas 20, 2019
97 Views
0 0

Mevsimlerimiz

Written by

Sokağın birine girmişim ,bir bakıyorumhiçbir yere çıkmıyor. Yolun sonunda ne bir cadde var ne de bir ışık. Her yer zifiri karanlık, göz gözü görmüyor tabirini ilk kez tam olarak yaşıyorum. Hava epey kötü. İnsanın içini titreten bir soğuk var. Fakat ben bu mevsimde bu dünyada yapayalnzım. Sen yoksun. Sahi, neden yoksun? Hiç yanımda olmak istedin mi? Ben seni kendi dünyama aldım ancak sen bana bir sokağını dahi çok görüyorsun. Sen benim mevsimimde açan çiçeklerimin arasında gezinirken ben senin çıkmaz sokağındayım, bir başımayım,üşüyorum.
Beni gerçekten bu denli istemiyor musun? Fark etmedin mi gelişimi? O yüzden mi bu kışın? Fark etmediğine göre iyi gizlemişim sana her bakışımda ışıklar saçan gözlerimi ve seni her gördüğümde delicesine atan kalbimin sesini sağlam bastırmışım. Kalbimin bu inanılmaz gürültüsünde seni duymuyorum ben, sen benimle konuşurken. Garip olan da bu, sen de kalbimin gürültüsünü duymuyorsun ya da duymak istemiyorsun. Güzel olan her tavrında nasıl çiçeklerim açıyorsa aksi hareketinde karlar yağıyor üzerime. Ben de üzerimde böyle etki bıraktığını yeni yeni anlıyorum. Seni öyle içime almışım ki farkına varmamışım sende bu kadar yerimin olmadığını.Belki gerçeği pek uzun zaman geçmeden görmek görece daha az zarar verir. Ben senin baharına kapıldım fakat anladım ki bahçende açabilecek bir çiçek değilim. Girdiğim çıkmaz sokağından dönüyorum geri şimdi…

Avatar

Latest posts by Leyla Ahu (see all)

Article Categories:
Hayata Dair · Yaşam

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.