Oca 15, 2020
80 Views
59 46

Muhtaçsızlık Sevgiye

Written by

Kalbimi avuçlarımın içine alıp sevmek istedim bugün. Sevgiye açlığım tuttu, keşke biri beni sevse, saçlarımı okşasa ve hiç konuşmasa dedim. Taşa çevirdiğim için kalbimi, böyle olmazdı genelde. Onun da taş olmak canına tak etti heralde. Ama her şeye rağmen iyi olabilmenin ilacının sevgi olduğunu düşünmüyorum. Sevgiler de yitip gitmedi mi, elimizin tersiyle itmedik mi hak etmediğimiz sevgiyi bize veren sevgilileri ? Kurtarmadık mı onları nankörlüğümüzden?
O yüzden, sadece kırk yılda bir sevgi dilenme hakkı verdim kendime. İçimden ama. Kimseden almamam gerektiğini bile bile, usul usul dileneceğim. Tek bir gün sevgisizliğimi yaşayıp, ertesi gün yoluma eskisi gibi devam edeceğim. Muhtaçsız bir şekilde sevgiye.. Öyle olmadı mı hep zaten, hayatta dimdik ayakta kalmanın çabasıyla unutmadık mı bütün sevgisizliğimizi ? Koyar mı dersin? Hiç sanmam..

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.