Kayıt Ol
Şub 11, 2019
296 Views
0 0

Sanrılar

Written by

Yürüyor ve düşünüyorum, alabildiğine bir yol önümde.

Nereye bakmalıyım, nereye tıkamalıyım kulaklarımı, bilmiyorum. Nereye ki; saplanmasa zihnime zehirli hatır hançerleri.

Tüm renkler, sesler, kokular azılı birer katil sanki. Sarmışlar etrafımı, çırpınıyorum.

Beyaz zambaklar, kaybettiğim saflığı hatırlatıyor, çocukluğu. Tek derdimin oyun oynamak olduğu çağları. Küçük çocuk sesleri kulaklarım da, tekerleme söylemeye devam ediyor hâlâ. Hiç gitmemişler kapının eşiğinden. Son heves bekliyorlar beni, yeni uçurtmam akılların da.

Mavi gökyüzü. Mavi kadar hür ve berrak hayalleri hatırlatıyor. Terk edilmiş ama içim de hâlâ acı haykırışlarla hatırlanmaya çalışan hayalleri. Unutulan bir çöp misali, kokusu sarmış vücudumu, hiç yaşanmamış, değer verilmemiş hayallerin.

Kan kırmızı güller. Dikenleri vücuduma vicdansızca batırılan aşağılayıcı bakışları, rengi kapanmayan yaralarımdan sızan kanı, hatırlatıyor.

Kuru dallara takılıyor bakışlarım, kırılgan ruhumu hissediyorum. Kaynamayan kırıklar acıtmaya başlıyor. Elimi göğsümün ortasına var gücümle bastırıyorum. Zayıflığını ve narinliğini hissediyorum, en küçük hücreme kadar bedenim. Ruhumu insafsızca kıranları çok iyi hatırlıyorum.

Bir hüzünle kafamı eğiyorum, toprağa dalıyor gözlerim. Düştüğüm de yardım etmeyenler geliyor aklıma, elimden tutmayanlar, göz yaşlarımla karışan kahkaha sesleri yine çınlıyor kulaklarımda. Yerdeki ufak çakıl taşları, taşlaşmış kalpleri hatırlatıyor, bulaşıcı bir hastalık adeta, taşlaşmaya başlayan kalbimin sızısını hissediyorum. Ufak bir tebessüm beliriyor birden bire, ölüm geliyor hatrıma. Ölümün ölmediğini biliyorum.

Peki ya gölgem ona ne demeli? En ağır darbeyi vuruyor.

Yere serilmiş gölgeme bakıyorum, zaman geliyor hatrıma. Asla yetişemediğim mutluluklar, geç kalmış olduğum hayatları hatırlıyorum. Ardından acizce düşen bir damla göz yaşı daha.

Bir leylağın yanından geçiyorum. Kokusu inanılmaz. Derince içime çekiyor, çürük kokusunu bastırmak için, güzel kokular sürülmüş sözleri hatırlatıyorum. Verilmiş ama tutulmamış, unutulan, yalan kokan sözleri. Güzel kokusu zihnimde canlanan birini hatırlamaya çalışıyorum.

Derken küçük bir serçenin sesi konuyor kulağıma. Güzel şarkılar söyleyebildiğim, dinleyebildiğim günleri hatırlıyor, kulaklarımı ellerimle sımsıkı kapatıyorum. Bir yandan bir damla daha düşedursun. Naif sesli birinin ismini anımsamaya çalışıyorum.

Titriyorum bir an. Rüzgâr esiyor, tüm sarhoşluğuyla. Sıcaklığını benden esirgeyenleri hatırlıyorum. Kanım çekiliyor, üşüyorum bu bahar ayın da.

Ardından aklımda tüm düşünceleri katleden, soğuk kanlı bir soru. ‘Kim bunları bana yaşatan?’ Cevap korkuyu hatırlatıyor, ‘Adı insan’, acımazsız, bencil ve acize düşman. Çocukların bir hiç uğruna öldürüldüğünü hatırlıyorum. Korkuyu iliklerim de seziyor, irkiliyorum. Vahşi bir yırtıcı gibi saldırıyor bu illet, kana susamışcasına. Ruhumun her milimetresin de hissediyorum. Saklıyorum ama nafile. ‘Korkusuzca’ titreyen ellerimce ifşa ediliyorum.

Ve yola dalıyorum, uzun, ucu bucağı görünmüyor, yanım da kimsenin olmayışını hatırlıyorum. En büyük yarama tuz basıyor, yalnızlığımı hatırlıyorum. Yalvarışlarım kulaklarımda yankılanıyor, beni aldırmayan alaycı gözleri hatırlıyorum. Yine aynı hatayı yapıyor, umuda güven bağlıyorum. Son bir umut arkama bakıyor ve tekrar, hüsranla yüz yüze geliyorum. Başka kimse yok, bense sadece düşünüyorum. Güneşin yolda gösterdiği seraba bakıyor, bu yolda yürüdüğüm mutlu günlerin yansımaları ile çarpışıyorum, yok oluveriyorlar, sanki hiç yaşanmamış gibi. Koşmaya başlıyorum kaçarmışcasına, ellerim kulaklarımda, gözlerim kapalı, ıslak yanaklarım.

Koşmaya devam ediyor ve düşünüyorum. Hiçbir sonuca varamadan en başa dönüyor, tekrar tekrar gözden geçiriyorum. Sonsuza kadar devam edeceğini bile bile, bu döngüde kaybolmaya devam ediyorum.


https://huzursuzkarga.blogspot.com/

Latest posts by Karga (see all)

Article Categories:
Psikoloji

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.