Kayıt Ol
Şub 5, 2019
222 Views
0 0

Sonra

Written by

Bazen hayallerimin yanıltıcı gerçekliğine kapılıyorum.
Aklıma geliyor “Hani böyle olmuştu ya” diye.
Sonra kısa suren bir belirsizlik hissi cevap veriyor,
Sendin başkahraman, yardımcı oyuncu ve yine figüran.

Sonra hayaller kütüphanemde, yüksek ahşap merdivenle ulaştığım,
Loş bir ışığın aydınlattığı rafa uzatıyorum elimi.
Usulca hayalimi yerleştiriyorum oraya.
Son bir defa bakıp, bende uyandırdığı o naif hissi hatırlamaya çalışıyorum belli belirsiz.

Sonra başımı çeviriyorum diğer raflara,
Her hayalin cildi ayni, hepsi ayni renkte ve boyutta.
Hissetmeye, hatırlamaya çalıştıkça daha da yabancılaşıyor hepsi,
Kendimden bile saklamaya çalıştığım bir utanma hissi ile sadakatimi sorguluyorum.

Ben miydim gerçekten?
Bu koca kütüphaneyi dolduran bütün bu hayallerin ortasında,
Yalnız ve rolünü hatırlamaya çalışan,
Hiçbirine sadik kalamamış,
Ve hepsini geride bırakan.

Latest posts by Beyza (see all)

Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.