Kayıt Ol
Haz 21, 2019
142 Views
1 0

TAMAM MIYIZ?

Written by

Eylül Başak

HAKKIMDA; Herkese merhaba, yazarı olduğum ikitekbirlik-e.blogspot.com ile ilgili olarak daha önce hiç açıklama yapmadım ve zamanı geldi.
Bu blog, ( yazı serisi ) Kendi, son derece olumsuz şartlarda gelişen yaşam deneyimlerimle, tek başıma verdiğim pozitif dönüşüm savaşımın, mücadelemin, emeğimin ve daha da önemlisi, her koşul ve şartta SEVGİYE DÖNÜK GÜZEL KALBİMLE, en başından kabul ettiğim TANRISALLIĞIMA olan sadakatimin ürünüdür.

Aynı zamanda, başta kendimin daha sonra siz kardeşlerimin şifa kanalıdır. Bazı yazılarımda hatta tamamına yakınında hitap ettiğim kendim olsa da, konuştuğum hepimiziz.

Son olarak, bir yılını doldurmuş bu serinin baş kahramanı yine de SEVGİDİR. Yaradılışa olan güvenim ve de bir oluşuma, var oluşa olan inancımdır. Dostlarım daha güzel bir evren için daha çok sevmeli, daha çok sorumluluk almalı, Dünya’ yı güzelleştirmek için bireysel olarak çalışmalıyız. Bazen savaşmalıyız da ama sevgi uğruna, doğa uğruna, diğer eşsiz güzellikteki türler uğruna. Birbirimizi incitmek için değil.

Bu 1 yıllık süreçte yazılarım, okuyucuya algılayamadığım bir şekilde yayıldı ve bir okuyucu kitlesi oluştu. Aslında az sonra paylaşacağım değerli cümleleri duymasaydım bunun benim için hiç bir önemi yoktu. En büyük mirasım tanıdık veya henüz tanımadık olan dostlarımdan duyduğum şuna benzer cümlelerdi;

İlk yorum tatilde tanıştığım bir kız arkadaşımızdan geldi, okuduğundan bile bi haberdim. Bana, iki yıl önce babaannesinin rahmetli olduğunu, bu zaman içinde kendini toparlayamadığını ve yazılarımdan güç bulup yeniden ayağa kalktığını söyledi. Ardından da yeni yazımı neden henüz yazmadığımı ve ne zaman yazacağımı sordu. Çok şaşırdım, hiç tanıtımını yapmamıştım, nasıl okuduğunu sordum. Basit bir yerden denk gelip yakalamış ve okumaya başlamış.

Yanıtladım; Önce kendisine sabır kaybına rahmet diledim ve yeni yazım birazdan hazır olur dedim, hazırladım. Yine kendime ama öncelikle onun için yazdım. Derken bu ve benzer mesajlar zaman içinde öyle arttı ki.

Şimdi kitaba dönüşecekleri güne ilerliyorlar.

İşte bu benim yaşam amacım. Karanlıkta kaldığım ve ihanete uğradığım, sevilmediğim, defalarca haksızlığa uğradığım, anlaşılmadığım her gün için. AYDINLATACAĞIM, GÜVENECEĞİM, DAHA ÇOK SEVECEĞİM, SADAKAT GÖSTERECEĞİM, ANLAMAYI DENEYECEK VE DE ANLATACAĞIM her birimize tekrar tekrar SEVMEYİ HATIRLATACAĞIM.

Teşekkürler, Eylül Başak Çakmak
Avatar

Latest posts by Eylül Başak (see all)

Zamanın elinden alınan su, aktığı yolu bilirdi aktığı an da ak. Zaman da bulanık, bulandığı kimseler karanlık ve de aydınlık. Kimse o olmuştu kendi, her bir kimselerdi çünkü o. Yalnızlıktan doğmuştu yalınlığına ve pek tabii, yalınayak yürümeyi kim sevmezdi ki bunca yoldan sonra.

Kendisi pek ala çok sevmişti..

Kendisinden başkasına sahip olmayan uyanacaktı, ancak uyanacak, çünkü kendisi her ne isterse o an, o olacaktı.

Ol’an ol’maya gelmişti ve nihayet, bir ileri bunu bilmişti.

Zamanın içinden geldi, sessizliğin de ötesinden, berisinde konuşamadıklarınızı konuşmaya, söylemediklerimizi de söylemeye, hissetmeyi bıraktıklarınızı yeniden hissetmelerinize geldi.

Ve pek ala, hoş geldi..

Hepinizden birimize, birimizden hepimize gelendim ya ben,

Bu defa farklı,

Birbirimize, birine, bütüne ve tamamına geldim, tam olmaya ve tamamlanmaya geldim. Geçtiğimiz yollardan çıktım, geldiğim yerleri bildim de geldim.

Peki ya şimdi, nasılız?

Nihayet.

Tamam mıyız?

Zaman’nın birinde, zamana tutsak bir kız yaşarmış, zamanın birinde tutsak başka bir kız olmuş bir zaman içinde. Başka bir an da, bulmuş kendini, konuşmuş kendiyle,

Ve de sormuş ona;

– Ben bir şeye aşığım, ama neye olduğunu bilmiyorum. Bir yere gitmem için içimden bir ses geliyor, ama neresi olduğunu bulamıyorum.

-Yolum yok.

Ve zamanın birinde zamana tutsak kendi zamanında yalnız kendiyle konuşan kız, o zaman, kendine yanıt verdiğini hiç bilmeden, bir başkası sandığına,

Yanıtlamış;

– Var oluşun kendisine aşıksın. Evin yok sanıyorsun, evin her yer.

Yolun yok sanıyorsun, yollar açık, yolculuğun sonsuz.

Aşkın yok sanıyorsun, aşk ile büyüyorsun.

Yalnızsın sanıyorsun, aslında tek ol’anla bir’sin.

-Delirmek ile delirmemek arasında ki, o ince bir çizgi vardır ya.

-Zamanın, gözlerinin, kalbinin ve ruhunun üzerindeki perdeyi kaldırma seçiminde tıpkı onun gibi işte.

-Perdeni kaldır ve aydınlığa katıl.

Peki ya şimdi,

Tamam Mıyız?

Tamamız.

Article Categories:
Edebiyata Dair

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.