Gecenin kör karanlığında
Elimde kağıt
Elimde kalem
Ve, aklımda sen
Yazıyorum
Gecenin sıcaklığı
Ve senin yokluğunun soğukluğu var
Düşünüyorum
Gözlerinin güzelliğini
Suretinin o gözümü kamaştırıcı halini
Aklıma getiriyorum
Ve, biraz daha aşık oluyorum sana
Seviyorum
Geçirdiğimiz ANları hatırlıyorum
Aynı mekandaki hatıralarımızı
Ve benim saçmalıklarımı ..
Rezil oluşlarım geliyor hatrıma
Gülüyorum
En büyük gülümsemem
Dudağımın hafif kıvrılması
Daha büyüğü
Sensizken haram bana
Ağlıyorum
Gözyaşlarım sayfaları ıslatıyor
Mürekkepler birbirine karışıyor
Ve işte,
Asıl anlatılmak istenen
Ortaya çıkıyor
Senin suretini çiziyor mürekkepler
Asıl anlatılmak istenen
Yani, “SEN” anlatılıyorsun
Gözyaşlarımla anlatılıyorsun..
Anlatıyorum
Sayfalar dolusu
“SEN” anlatıyorum
Ama bir türlü
Anlatamıyorum
Vel’has’ıl-ı Kelam
Yazarak anlatamıyorum
Ve artık
Düşünerek gülüyorum
Gözyaşlarım olmadan
Asla anlatamıyorum…
-Büşra Aslan-
