toz pembe bi gece rengi ; soğuk ama tatlı bi soğuk bi kaç zaman önceden yağmış olan kar dan her yer bazı bazı beyazdır ve çok da şanslıysan hafif hafif yağan bi kar bahçelinin yada başka bi semtin her hangi bi hareketli caddesinde yürürsün kestanecilerin ortasında, ışıkları yanan kalabalık mekanların önünden geçerken içerde insanlar eğlenir sense hayatında her zaman ki gibi bi yerden bi yere gidiyorsundur tek başına ya da 2 yada daha fazla kişiyle , her nefes alışında içine kuru soğuk bi hava girer ciğerlerine dolar hafiften burnun,kulakların üşür işte o anda düşünmeye başlarsın daha önce böyle bir kış mevsimi yaşadım mı diye ? kandırır bu mevsim seni Ankara’da eğer yanlızsan bi hüzün çöker üstüne yollarda yürüdükçe çok daha sıcak veya onunla birlikte yürünen aynı yolun hayalini kurarsın öte taraftan eğer onunla birlikteysen zaten görebileceğin en romantik ve mutlu dakikalardır o yolda yürünen zamanlar dedim ya kandırır ,kafanı karıştırır ankara da kış insanın bu 2 hayal arasında gider gelirsin ama tek bir nokta ortaktır gözün gökyüzünde ve gecenin o rengi hafızana kazınır…
ankara’da kış….
