Deniz hep böyle sakin midir? Yoksa sadece sabahları mı böyledir sis? Gece yağan yağmur mu doldurur insanın yüreğini? Yoksa yaptığı uzun yürüyüşler mi sahilde? En kısa an mıdır mucize? Acı…
Açılıyor şimdi zihnim Bilinmezlik kapısının ardındaki buhrana Yaratılış ve yok oluşa Çürüyor tanrıların ruhları Aç gözlülükle yiyoruz birbirimizi Katiller sürüyorlar atlarını Yalnız dağa doğru Dağ ağlıyor kara bulutlar üzerindeyken Biz…
Gecenin ışıklarıyla İlk defa fark ediyorum Ellerimin yumuşaklığını Dolanıyorlar şimdi cenneti soğuk duvarlarında Melekler çarpıyorlar gerçekleri yüzüme Kırılıyor kalbim Ve ben ölüyorum bazı geceler Ya siz?