Yigit Doganci

Kime bu şiirler ey gönül! Gözlerinde kaybolduğun, Sesini hayranlıkla dinlediğin kişiye mi? Eğer ona ise bu şiirler, Dikkat et deli gönül. Tekrar acı çekmekten, reddedilmekten; Koru kendi yaman gönül.

Sesini özledim, İçimi ısıtan sesini. Melek yüzünü görmeyi, İçimi dökmeyi; Ne kadar özledim, bilemezsin.

Aşk, bir fısıltıyla bu başlar bu hayatta. Çünkü güzeldir her şey en başta. Sonradan değişir bütün dünya. Birden karanlıkta bulursun kendini yapayalnız, bir başına.