Ferhat Turaç

Yağmur yağıyordu yine, mevsimlerden güzdü. Sen dönünce yüzünü, azrail yüzüme güldü. Kalbim atmadı sanki, ruhum dünyaya küstü. Seni gördüğüm ilk andı, o akşamüstü. Kimsesizlik değil de, sensizlik çok üzdü. “istemiyorum”…