ytanyel

Öyle bir durumdayım ki şuan kimseye açıklayamıyorum derdimi. Kendi kendime kemirip duruyorum başımın etini. Sevmekle vazgeçmek arasında bir yerlerdeyim. Kısaca öyle bir yerdeyim ki şimdi ne seni sevebiliyorum ne senden…

Diyorlar ya hani : Aynı şehirde olmak bile yetiyor. Ben seni görmedikten sonra,üst katta olsan neye yarar. Ama o güzel enerjiyi iliklerime kadar hissediyorum. Bunun adı aşk değil de ne…

İlk kez birlikte dışarı çıkmıştık. Oturduk,demli ve şekersiz çayımı yudumlarken sordu : Beni ne kadar seviyorsun ? Sustum.. Konuşamadım. Dünyada sevgimi anlatacak kadar çay yoktu.