Rafta unutulmuş eski bir kitabım ben,
Sayfalarım sararmış,
Hatta uçlaru bayağı yıpranmış.
Bir zamanlar almışlar beni,
Okumuşlar az-biraz,
Birkaç sözümü beğenmişler galiba,
Fosfoslu kalem ile üzerini çizmişler.
Sonra, sonra ne mi olmuş?
Koymuşlar beni buraya,
Tozumu üflemişler bir ara
Sonra, sonra ne mi olmuş?
Unutmuşlar beni da
Şive pek olmadı buraya smile ifade simgesi
Her el uzağandığında
Beni alacaklar sanmışım.
Yanımdaki rüya tabirleri bile
benden daha çok okunmuştur.
Daha çok ayrılmıştır raftan.
Zaman geçtikçe kapağımdaki yazılar
Silinmiş, silinmişte
Okunmaz olmuş sonunda
ve işte şekil ” a-bir”
Ben burada, rafın son sırasında
Yazarım silik, adım silik,
Basım yerim bitik, yazılarım gidik
bir şekilde tekrar ele alınmayı bekliyorum.
baksın araştırsın beni,
kopyam vardır, belki bir yerlerde
büyük ihtimalle bir sahafta.
Yok eğer almazsa beni avuçlarının arasına
Geriye sadece fosforlu kalem şeritleri kalacak
Sonunda…
Selin SABCIOĞLU