Bir Devrin Kapanışı

BİR DEVRİN KAPANIŞI

Şu gelen sarı yeleli atlara bak!

Şu saldırının resmiyetine…

“Ölümün Dirilişi” ne…

Kasvet deltalardan süzülüyor şehrime

Sıkıntı devirdi neşe beyliğini

İşgal altındayım yine.

Hudutlarıma surlar örmüştüm oysa ki

Bir daha kedere teslim olmayayım diye.

(Nafile…)

Koşup duruyorum ya oradan oraya, hepsi boşa.

(Gardımı indirdim, çaprazımda Azrail nefeslerimi sayıyor.)

Gezdirdiğim cesedin de, mazide sıkışıp kalmış ruhumun da tahammülü yok buna.

“Acı yok Rocky!”

Artık acı yok.

(Hazırlan Son’a.)

-Yaşamaya tokuz.

-Yeterince çiçek de topladık.

-Toplamadıklarımız ne olacak?

-Toplayacaklar.

(Nefesler azalıyor…)

Toprağımıza koyacaklar toplamadıklarımızı.

Bir testi su koyacaklar.

(Ecel kapıda.)

Bizi unutacaklar, papatyalar solacak.

( Ve devir kapanır. Her ömür dört sayfadır:

Yaşamak,

İşgal,

Teslim,

Papatya.)