BÜYÜK SÖZLER
Hatırla kimseyi istemiyorken
Bomboş kokulardan
Arap harfleriyle tersten yazıldık
Okula, bilete, kitaba ve havaya
Masum mistik ses titreşimleri
Duyum eşiğime ha vardı ha varacak
Geceleyin penceremden bakarken
Aşağıda gölgeler göz kırpıyordu
İleride dümdüz ova
Ova ki tüm İzmir’i besliyor
Körfezin martıları dahil
Ölmüşsem sürgün olduğumdandır
Sırlı sürgün bu
Belki bir toz bulutu
Mercan sokaklarının billur apartmanlarında
Şehir koskocaman
Yıkık ateşleri sönmeden bitmeyecek
O şehrin yıldızsız geceleri
Ve penceremdeki siyah gölgeler
Ovaya doğru gidemeyecek
Sana büyük sözler damıtıyorum
Beğenirsen şiir olur
Beğenmezsen…
Sergide teşhir edilen bir resim gibi beklerim
Ressamı meçhul
Fiyatı “ne verirsen”
Ama n’olur
İlk kurşunu sen sıkma bana
Yandım, eridim
Kendimden geriye sadece küller kaldı
Ve tek emir bekliyorlar:
Kun feyekûn
