Çocuk Yüzleri
Yeşil değildir her mevsim
Daldan sıçrayan yapraklar.
Toprağın türlü türlü rengi var
Kimi kahve kimi intikam.
Gökyüzü mavi kalmaz tüm zamanlar
Kuşlar türkü cıvıldamaz gagalarından.
Yeryüzü bahar kokmaz durmadan
Kimi kış kimi sonbahar.
Bölüşülmüyor ekmek açla tok arasında
Toprak kör, taş sessiz, su sağır
Yoksulluktan kaçıyor salgın vicdanlar
Kimi topuk kimi zaten havada.
Merhamet yerde gök, gökte toprak
Renkler bile surat asmış ışıyan yıldızlara
İnsanlık can çekişiyor, refâkatsiz ama
Çocuk yüzleri inadına ak pak
Mazlum Okan
