Tık dedi pencerem,
Uzaklardan bir taş isabet etti,
Güneş açtı,rüzgar çıktı,
İnsanlar bir bir yeryüzüne dağıldı,
Yanımdaki çocuk gülümsedi,
Yolculuk nereye?
Uzaklara dedim uzaklara…
Uzağın tarifi olur mu?
Başka türlüsünü yorgunum anlatmaya,
Yorgunluk vücudun yansıması,
Hüzünler,sevinçler birer parıltısı
İnsan bu karmaşanın sorumlusu…
Gözlerim kalabalığın seyrine daldı,
Bulutlar yağmura dolandı
İnsanlar uzaklaştı,
Hikayeler baştan yazıldı…
Arabalar hızlandı,
Vakit tamamlandı.,
Kuşlar özgürlüğe uçtu…
Deniz dalgalandı,
Kalpler duruldu,
Eller titredi,
Son uçak semadan göklere gülümsedi…
