Hazine

Diyar diyar dolaşır da aradığını bilemez insan, o yüzdendir ki bulamaz. Bazen burnunun ucundadır ama göremez işte.
Söver sayar, kaderine lanet eder, kara bahtım kör talihim der avutur kendini. Tüm olanlara rağmen hala bilmez en güzel hazinenin sevgi olduğunu. Toprağın altında sanar hazineleri.
Oysaki fosilleşmiş bedenlerin üzerinde durduğu gerçeğini hatırlayamaz. Büyük büyük dedesi yatıyor belki de bastığı yerde ama umurunda mı? O bugünü kendi için yaşıyor yarını da kendi için yaşayacak. Ne zaman ki başkası için de hayat mücadelesi verecek, işte o zaman hazinesine kavuşacak.