Yorgun bir ruhun son zerreleriydi yaşanmışlığın yaşlara boğduğu
Misafir gibiydik ya bu dünyada, sanırım ondan umduğumuzu bulamadık
Kaybetmeye korktuğumuz her şeyi kaybederken
Keşkeler yazdık sayfalarca, mutluluğa yer mi kalmadı?
Ve sonunda giderek gitmez oldu yolunda hiçbir şey…
Hiçbir şey…
