Garipti karanlık.
Aydınlık göz kamaştırıcı.
Ürkerdik alaca vakitlerden.
Ürpertirdi gün batımı.
Hiç birine dayanamazdık biz.
Yarınımız yarım kalırdı nihayetiyle.
Dün güzeldi elbet.
Pişman olmayacağımız kadar güzel.
Şayet kalplerimize girmeseydi kurtçuklar severdik güneşi,
Ve ıslanabilirdik yağmurlarda.
Küçük oyunlar olmasaydı gülebilirdik birbirimizin gözleri içinde.
Cidden ne oldu o parlak gözlerine.
Neden soldu feri?
Anlatsana bir şeyler eski günlerdeki gibi.
Yada boşver çıkıp dolaşalım suskunca.
Sonra ayrılalım yabancı gibi.
Zaten ne kadar tanıdık ki birbirimizi.
Aklımıza bir şey gelirse söyleyecek dönmeyelim geriye.
Zamanında duyulmayanlar ne değiştirebilir ki ömrümüzde.
Ömür dedim de aklıma geldi,
Sahi ne yaptın bende ki ömrünü kısaltmak için.
Söyle bende senden gideyim.
Kurtulmalıyım garip karanlıklardan.
En azından gözlerin kamaşmasında onları göreyim.
