“Kibritçi Kız” hikayesindeki kibritlerim ben.
Elindeki tek çare ama işe yaramayan.
Sen çarelere değilde,
İşe yaramaz taraflarımdan tuttun.
Teker teker yakıp avuçlarına sokacağına,
Yaramaz, arsız çocuklar gibi tüm kutuyu aleve verdin.
İyi de yaptın bir bakıma.
Ne de olsa tükenecektim elbet bir gün. Ama her şeyi yakarak tüketeceksin
ve sen donarak öleceksin.
Çaresiz ve işe yaramayacak biçimde.
Ben zaten ateşim.
Sonunu sen düşün.
Cehennemde görüşmek üzere…
