Rab, acıyı tebdili masklarla gezdiriyordu.
Sabrın yolculuğunda,
Konakladığım kararsız iklimler boyunca…
Yinelenmiş kaygı eşiğindeydim.
Ve…
Rab, muvaffakiyeti seviyordu şüphesiz.
Biliyordum hiç bir gerçek,
Etrafa fütursuzca dağılmış hayallerime sığınmazdı.
Madem ölüm var.
Bırak tüm zamanlarım sana feda olsun.
Belki de,
Rab, iki kalbi bir kalpten daha çok seviyordur.
Nejla Işık
