Mavi,gözümü korkmadan kapatabildiğim…
Tüm ulaşılası diye kurduğum hayallerin burukluğunda bulaştı güvene ihanet hissi.. Varlığın hiçbir somutluğunda soyut olarak güvenmezdim.. Gözümü korkmadan kapatabileceğim yani mavi intiharın kuşkusuz güveninde neler kalmıştı geriye? Tek bir cevabı vardı bu sorunun; Mavi,gözümü korkmadan kapatabileceğim renk.Mavi çünkü bilirdim sonu yoktu belki de sonsuzluğuna inandığım tek şeydi.İhanet etmezdi,nerde görülmüş bulutların ihaneti? Korurdu sahiplenirdi öyle ya denizin içinde kimse zarar veremezdi balıklara tehlike mavi derinliğin dışında az öte de her hangi bir sapakta bekliyordu sanki.Severdi, sevmeseydi kuşlar bu kadar güzel olabilir miydi? Peki beni de kabul eder miydi? Haykırabilirdim o an ‘Bugün seni seviyorum, yarın da bir neden bulup severim.Daha sonra seni yeniden keşfeder yeniden severim.’ Yeter ki kaybolayım varlığında. Bulanayım mabedime kadar en derin maviye.
SemihYücel
