Sen günah, Ben günahkar.

İstanbul’un iki ayrı yakası gibiyiz seninle,
Hiç birleşemeyen.
Üzerimizde mavi gökyüzü,
Aramızda denizler var.
Kuşlar uçuyor bir bir.
Vapurlar geçiyor,
İnsanlar birleşiyor her gün.
Bir biz birleşemiyoruz,
Bir bizim iki yakamız bir araya gelmiyor.

Sen günah,
Ben günahkar.
Kahrediyorum aramıza giren her şeye!
Denize,
Vapura,
Balıklara,
İnsanlara…

Benim bedenimden çıkıp,
Senin göğüs kafesine konan;
Kuşlara bile !