SENSİZ NE TADI KALDI HAYATIN NE TUZU

Sensiz ne tadı kaldı hayatın ne tuzu

Ne içimde yaşama sevinci ne de arzusu

Sanki bir deniz gibiyim bazen sakin bazen dalgalı bazen hırçın

Bazen de kayayım sanki biraz sert biraz dik biraz yalçın

Bir şeyler ifade etmiyor bana bir kuşun gökyüzünde uçması

Ya da ne bilim işte bir tavşanın zıplayarak avcıdan kaçması

Belki bir sabah yanında uyanırım diye açtım hep gözlerimi

Hatıralarımda kalmadın sen ne izlerini unutabildim ne de sözlerini

Kavuşmak, sana kavuşmak bülbülün güle kavuşması gibi bir şeymiş

Sen gidince anladım sevgili yaşamak bu ömür, seninle güzelmiş

Ah yaşadığım bu acı bu hüzün bu özlem ne zaman geçecekler

Artık bende açsın istiyorum üzerimde çiçekler

Sabır bir bardak suydu sevgili içtim kalmadı mecalim

Sana kavuşmak bir bardak suyla beklemektir ecelim

Sen benden gidince yürüyemez oldum artık emekliyorum

Toprağın üstünde, ey sevgili sana kavuşmayı bekliyorum

Çünkü sensiz ne tadı kaldı hayatın ne tuzu

Ne içimde yaşama sevinci ne de arzusu