Her sabah yedide kalkardı yatağından
Çalışmaya giderdi güneş bile doğmadan.
Karısına ve çocuklarına bakardı gitmeden
“Ne güzeller” diye hatırlardı içinden.
Pazarları çok severdi yalnız
Bu kez de güneş batmadan uyanmazdı.
Çok çalışır, sesini hiç çıkarmazdı.
Çabuk sinirlenirdi ama melek gibi de adamdı.
Ben o adam olmak istedim,
Zannederim o adam da ben olmak istedi.
İkimiz de bir şey anlamadık bu işten,
Ses de çıkarmadık.
Ses Çıkarmadık
