Mükemmel oluşunuz beni yoruyor bayım
Dedi umutsuz kadın.
Evrendeki sayılı güzelliklerin ışıltısını döndürüyor,
Gökkuşağını yedi kere yedi kez solduruyor,
Bir arıdan aldığım ilhamı öldürüyorsunuz.
Gözlerimi kapatıyorum
Sol elimle bir kılıç tutuyorum
Ve diğeriyle adalet terazisini oysa
Çok özelsiniz
Herkesin anlamayacağı kadar da değerli
Tüm sahafların kitaplarına ağır basıyor
Dünyadaki fillerin ağırlığınca leylağa denk geliyorsunuz
Afrika kıtası dahil
Gülüşünüz altında
Eziliyor bozuluyor zümrütler
Altınmış, elmasmış olmayan değerini
Tek solukta yitiriyorlar
Mükemmel oluşumuz beni şaşırtıyor
Dedi mutsuz kadın
Yüreğime tuhaf bir perde yürüyor,
Seçemiyorum bayım.
Bu siz misiniz yoksa Turgut Uyar rüyama mı giriyor
Şizofren bir aşık olmaktan korkuyorum
İtiraf ediyorum
Tek başınıza böyle mükemmel okulumuza inanmıyorum
Ne şairler vardır sizin arkanızda
Ne kalem ustaları yön veriyordur size.
Dürüst olun, siz kaç kişisiniz bayım?
Hepsini okudu adam
Hepsini sevdi
Kime olduğundan habersizdi
Ve yazılar, okunduğundan
Kim bilir
Belki
Kim bilir sahi
Kim biliyorsa çıksın
Şu habersiz adamı uyandırsın
Aynaya bakmıyor gibi
Yahut etrafına bakmıyor sanki
Kim bilir
Belki
