Yıldızlara bakmadan uyumazsın,
Bilirim.
Kahve fincanı da düşmüyor elinden.
Kaybolmuş bir çocuğun telaşı var gözlerinde.
İçin ıssız, dışın mağrur.
Kuruş kuruş biriktirdiğin sevgiyi emanet edecek
Sağlam bir yürek arıyorsun.
Yüzünde buruk bir tebessüm,
Dilinde kırık umutlar.
Havalanmaya hazır bir uçurtmasın ya,
Rüzgarın eksik!
Kaleme tutkunsun,
Geceye küskün.
Bir garip halin var ötekilerden ayrılan.
Koşarak yürüyor,
Susarak soruyor,
Bekleyerek arıyorsun mesela.
Odanın tavanı uçsuz bucaksız,
Pencerenin ardıysa kibrit kutusu kadar.
Sıkma canını lakin;
Yalnız değilsin bu yalnızlıkta,
Herkes ıssız, herkes mahzun aslında,
Kendi ruh dünyasında.
