ŞiirZUL23 Haziran 2014nejla_23 Alacalı bir renkti hayata tutunduğum an,Nefsin ürkek yalnızlığında,Nefret ediyordum zaman zaman,Sükutiliğe meyletmiş dilinden ,Bulanık pişmanlıklar sonrasında,Soylu, temiz kişi için ağlamalardan,Zihni yoran,Kırılıp dökülen arsız sevgi sözcüklerinden,Ve tüm yakıcı, kıyıcı zanlardan, Belki de kalbimdi en korkunç zindan . Okunma : 933 Bunu paylaş: Facebook üzerinde paylaş (Yeni pencerede açılır) Facebook X'te paylaş (Yeni pencerede açılır) X WhatsApp'ta paylaş (Yeni pencerede açılır) WhatsApp Bunu beğen:Beğen Yükleniyor... nejla_23 Bir yanıt yazın Yanıtı iptal etYorum yapabilmek için oturum açmalısınız. Bu site istenmeyenleri azaltmak için Akismet kullanır. Yorum verilerinizin nasıl işlendiğini öğrenin.