Bırak, yorma kendini daha fazla,
Acın içinde kalsın, sen bunu da atlatırsın.
Daha önce yapmadığın şey değil hayaletlerini öldürmek.
İlk defa hissetmedin çaresizliği, gecenin ayazında tek başına otururken düşüncelerinin parazitlere dönüşmesini, ya da dar sokaklardan geçerken kitapların arasına konmuş kurumuş bir çiçek misali eski anılarının aklına gelmesini.
Uğraşma artık, çürümüş kalplerin saf ve temiz olanlar gibi atmayacağını en iyi sen biliyorsun.
Kendini sevmeden başkalarını sevmeye çalışıyorsun, yaşadıklarının enkazının altından çıkmadan anlatamazsın etrafındaki güzellikleri başkalarına.
Geceyi gündüz gibi görmek için avuttukça kendini, hayal dünyanda kalmaya devam edeceksin ve bu, boş vaatlerle oyalanmak olacak yalnızca.