Nasıl bir yer ki orası tahammülün artık ağlamaklı olmuş. Maviye de baksan yeşile de baksan hep karanlık görmeye başlamışsın. Neden onun bahsi geçtiğinde nereye sığınacağını bilmediğin bir vaziyet ile devam ediyorsun kaldığın yerden. Farkedilmek daha da acıtıyor çünkü biliyorsun değil mi? Umrumda değil, gerek yok gibi sözcükleri iddalıca söyleyebiliyorsun ama yaşarken başına gelecek olanlara karşıda korku ile titremekten alamıyorsun kendini. Bilmekle varsaydığın harf yoğunlukları arasından seni en çok kıracak olan ile göz göze geldiğin vakit yaşamakta olduğun acıdan uzaklaştırmak için paralıyorsun kendini. Nasıl yerler buralar ki gökyüzünde barınan güneş yokmuş gibi ay yokmuş gibi bütün o aydınlık savuran şeyler yokmuş gibi yalnızca siyah ve sade. Ve nasıl bir his ki bu bütün yazılanlar yetersiz… Demiştim ya anlamadığım, anlamaya takat bırakmayan şeyler var bu aralar burda hep…
NERESİ ORASI?
