Başlangıcın sonuna geldim.
Her ilerleyişimde köklerime dönerek kendimi yiyen bir yılana dönüştüm. Her gün kendimden kendimi doğururken eski ben’e döndüm. Akrep ve yelkovan birbirini kovalarken benim döngüm geri sardı. Hep aynı yere döndüm zannederken aynalarla karşılaştım.
Yıkılışım ve yaratılışım, uzak ve yakınlarım, sonsuz arzularım…
Yolculuğu ilerlemek zannederdim fakat her seferinde kendimden kaçarken kendime döndüm.
İçimde öldürdüğüm benin yasını tutarken aynada kim bu gülümseyen?
