En kötüsü de başını yastığa koyduğun o an Yastık sana düşman yorgan düşman Uyku ise gecene hiç uğramayan… Gözlerin dolar kalbin sızlar Hıçkırıklar gelirde boğazına Tam o çıkış noktasında… Hapsedersin ya yine içine… Vuramazsın ki dışına… Sorarlar duyarlarsa… Sorarlar sana Anlatamazsın… Bir anda yastık yorgan dostun oluverir sonra Engel yaparsın onları hıçkırıklarına… ıslatırsın yastığını gözyaşlarınla …Ardından anılar akın eder gözlerine… Hapsettiğin yaşlarına …İşte o zaman göz yaşların üstün çıkar …Gözlerinden akıp gider sel olur ya işte ozaman anlarsın acizliğini bir kaç damla suya bile karşı koyamadığında göz yaşlarının yenilgisine uğradığında anlarsın mahvolmuşluğunu İŞTE SEN BU KADAR ACİZSİN BİR ZAMANLAR BİR OKADAR GÜÇLÜYKEN ŞİMDİ BİÇARESİN .
Acizsin ve Çaresiz
