Bir yaz gecesi ben ve babam.
Yolda yavaşça yürürken yaş mevzu bahis oldu.
Babam iki yıl sonra altmışına basıyor.
Ablamdan dönüyorduk ,az önce inmiştik otobüsten.
“Açık öğretime kayıt olayım da hem ortaokulu veririm hem öğrenci akbili basmış olurum”dedi
Sonrasında ekledi “Zaten altmış beş yaş sonrasına bedava ,ama yedi yıl var bakalım ne oluruz ”
Hayat çok garip değil mi?
Her an bitecek gibiyken ,hiç bitmezcesine yaşayıp planlar kurmak.
En aczi yanımız belki de kendimizi kandırmak sanırım.