Saf bir gencin 17’lik beyninden dökülüyor cümleler. Saf olmakla beraber küçük bir cambazlık havasındayım. İkisi bir arada olur mu diye sorma. Soramazsın da zaten. İstesen sorardın belki ama benim istemem yetmedi sana anlaşılan. Gördüğüm kadarıyla anlıyorum seni artık. Anlayıp anlamadığımı da karıştırır oldum. Sahi ne kadar gerçekti ki bu yaşadığım? Artık o iki harfi ekleyemiyorum sona. B’iz olamıyor’uz artık. Kesme işaretleri bile girebiliyorsa araya olan biz değişmişiz, bize olan olmuş sadece. Tek açıklaması bu galiba. Hani hep söylerdim ya geminim ben senin diye, hani nereye yanaşırım ben limansız? Uğrak limanım şimdi kaya parçalarıyla mı kaplı? Nereye yanaşacağım? Bazı şeyler yok bende. Olamıyorum. Olduramıyorum. Noktalar bile çok ama bazı şeyler var ki… Yok.
Ama Bazı Şeyler Var ki… Yok.
