Özlem

Kadehimi rüyaperestlere kaldırıyorum. Kabusların kırdığı bardaklardan taşıyor. İşte o an vazcayıyorum atlardan, muratlardan, meyve veren ağaçlardan. Onu görmekten mesela -en zoruydu- başkarakter ölürse hikaye biter. Başkarakteri öldürüp rüyamı bitirme gayretindeyim…

Düne dair ne çok şey yitirmişiz. Dün tüm geride kalanların evidir. İlerleyiş bizi geride kalmaya mahkum eder. Ancak ya geride kalan bizsek ve bizi bırakmışlarsa karanlık ve tükenmeye mahkum geçmişte…