Yaz yoktu kıştı ağlıyorduk … gözyaşlarımız konuşuyordu … ‘bitti’ dedi. Bitti … yıkıldık. Toplayamadı kimse … o gün bu gün dilim öldü … Ağzım susuyor, şiirlerim konuşuyor .
Yağmur sadece bir su damlası değil … Kiminin birikmiş gözyaşları … Kiminin yeşermiş acıları … Bazının bağıran susuşları … Duyulmuyor çoğunun çığlıkları … İşte bu yüzden ölüyor umutları, Sönüyor ışıkları…
Yağmur damlaları çoğalırken ayazın serinliğinde kafamdaki sorular gibi.. toprağın eşsiz kokusu geliyor burnuma benliğimi sorguluyorum defalarca.. hal hatır soranlara cevap veriyorum.. derin bir nefes daha alıyorum .. dünden kalma tozun…
Özlediğin duygular olur bazen. Acı olsun, mutluluk olsun farketmez. Özlersin işte. Acı çekmeye alışık bir nesil olduğumuz için, mutlu olduğumuz zamanlar bile acı çekmeyi özleriz. Uzun bir zaman alışılmış olan…