Seher vakti sevilmez mi hiç ? Nurun rengi merak edilmedi mi hiç ? O kızıllığı bilmez misiniz ? Alaca bi kızıl vurur göğe. Gündüzün mavisinden, Şehrin gürültüsünden…
‘Gelir zaman gider zaman… Rüzgâr tokatlar saçları… Güneş teselli eder… Yağmur dayanamaz nefete… Nefet yükselir gökyüzüne… Gökyüzü efkârlanır fezaya… Fezada melekler âmin der duaya… Önce Besmele… En güzel kelime demiş…
Kafka kadar cesaretli değilimŞair olmak da kolay iş değilZarifoğlu da yok zaten…Turgut’a uyalım*Belki göğe bakarYa da duraktan el sallarız…-Armoni nedir ?Zor olan zaptedilmek … Kan kusarcasına öksür sevgili Gökyüzünü ciğerine…
Niye soğuk vurdu ki bu kadar bugün bedenlerimize? Neden üşüdük ki bu kadar. Halbuki her zamanki soğuk, her zamanki poyraz esiyor. Yine aynı gökyüzü ve Yine Mikail üflüyor. Yine aynı…