duyguhamali

Kalabalık yalnızlardanım ben, dalı başka ağaçlara değemeyen çam kadar yalnız, bir orman kadar kalabalığım… Elimden tutanım, her sabah günaydın diyenim ve her gece iyi uykular dileyenim var, bu nasıl yalnızlıktır…

Kahrolduğum bir günün akşamındayım sanki… Elimi nereye atsam yıkıp geçiyorum, gözlerim kararıyor her ayağa kalkışımda… Aklım bende değil sanki, ben bende miyim ki? Senin gözünden görüyorum dünyayı, senin kulağından dinliyorum…

Haftanın yedi günü bir başka seviyorum seni.. Ilk heyecanını yaşıyorum aşkın ilk kıvılcımlarını pazartesileri… Arkanı dönüp gülümsedeğin o ilk an geliyor aklıma salı günleri… Çarşamba ve perşembe ilk öpücüğün oluyor,…

Bulutların yere değdiği yer burası. Insanların dağları kadar engin, bakışların bahar yağmuru kadar ıslak olduğu. gökkuşağına sarılmayı bilenlerin yurdu burası. Ben böyle yaşadım Giresun’u. Sırılsıklam çam ormanlarının buğulu gözlerde bıraktığıydı…

Kaç yıl geçti bende bilmiyorum, yüzünü gözünü ha unuttum ha unutuyordum.. Çıkma karşıma çıkma istiyordum, öylece düştü göklerden iner gibi.. Döndüğüm ilk sokak arasında gözlerime değdi gözleri… Donakalmak bu olsa…

Bu gün daha bir sünniydim, ama bir aleviden farklı hissetmiyordum.. Kısacası müslümandım, öyle yaşıyordum.. Öğlen gibi Türk oluşum kabardı nedense, ama Laz olduğum hakkında da düşünmedim değil.. Belki geçmişte bir…

Bu gün daha bir sünniydim, ama bir aleviden farklı hissetmiyordum.. Kısacası müslümandım, öyle yaşıyordum.. Öğlen gibi Türk oluşum kabardı nedense, ama Laz olduğum hakkında da düşünmedim değil.. Belki geçmişte bir…

Beni sabaha karşı uyandıran yokluğun olmasaydı keşke.. sesinin kadifemsi tınısında açsaydım gözlerimi.. Şöyle derince bir nefes aldığımda ya kokun dolsaydı içime yada nefesin sadece, şu köhne, rutubetli hayatım yerine… Kaybettiğim…

Ey ihtişamlı minarelerin, yalanları pazarlayanların şehri. Umut hırsızlarının ve kaçıp gidenlerin yuvası.. Tutarsız şehir, kah yağmurlu kah cehennem gibi yanan, bazen de inadına mavi mavi akan nehir.. Ne verdin ki…