eserdarkartal

günüm kararır beyaz tarafından egemin (beyaz tarafımın) deniz kıyılarına gökkuşaklarının sonuna kapılar aralanır beyaz tarafı(n) bedeninden ayrılır (uykusundayken) beyaz tarafımla gökkuşaklarının sonunda buluşur egemin (beyaz tarafımın) deniz kıyıları rüzgarlıdır atkımız…

gün batımlarınıturuncu duvarlarımızın üzerinde ayacıklarımız birlikteyken seyrederdik dudaklarımız ayacıklarımızın birlikteliğini kıskanırdı dudaklarımızı öpücükler ile avuturduk gün batımın (batarken) dudaklarımız birlikte olursa bir daha batmak istemezdi ,o bizi çok kıskanırdı, ayacıklarımızı…

güneşinin batışı gününün doğumuna değin denizlerimize saflığını (geri) kazandırdı rüzgarlarımın dalgası tozlu yollarımın gizemli tanrıçası ayımızın yüzeyinde belirdi gizemli tanrıça bizi bir geceliğine kelebeğe dönüştürdü (ilk kanat çırpışının ardından) her…

gökyüzü o kadar yakın ki yıldızlar arasındayız ay ışığı kılığından sonbahar sokak lambası eşliğinde uyuyakalıyoruz sessizlik o kadar yoğun ki hayallerimiz duyuluyor gökyüzüyle yeryüzü arasındaki o boşluk o kadar saf…

öpüştüğümüz ilk caddenin başındaydık -kaldırımlar küçülmüş yeni dükkanlar açılmış restorasyonlar yapılmış- bir dükkanın vitrinine doğru beni çekiştirerek koştu -vitrine baktı- bak dedi -gözleriyle vitrine- o çok beğendiği yüzüğe taşın yeşile…