feyzrain

Mutsuzlukla harmanlaniyor zamanlar, umutsuzluk düşüyor gölge gölge, bunlar manzum gibi ama öyle derin değil biliyorum. Başlık koyacak olursam, iyimser olamam biliyorum. Kimin gözüne baksam yansımasız. Kendimi gördüğüm bir göz olsa,…

Hayatı boyunca yaşından dolayı potansiyelsiz, cahil görülüp susturulmuş çocukların izlerine denk geldim. Anlatmaya, dinlenmeye, onore olmaya, saygı görmeye o kadar açlardı ki, yaşları altı da olsa altı yıllık bir masumiyet…

Her felaketin sonucunda üzülmeyebilirmişiz. Bunu yapabilmeyi tecrübe ettiğimde küçük trajedileri benim felakete dönüştürdüğümü öğrendim en acı şekilde. Her şey kendini ikna etmekle ilgiliymiş. Acıya da ikna, atlatmaya da ikna lazımmış.…

Feminizim, Maskülizm bilmemneizm. -izm ekine sahip hiçbir topluluğa güven duyamadım. Şahsi kanaatim de toplumu kadın-erkek çatışmaları ile bölmeye çalışan saptal bir zihniyet. İki ayrı düşünce mensupları da sadece kendi pencerelerinden…

İnsanlar seni yalın yapar. Yapayalın. Ben haklıyım, kırıldım, bir özrü hak ediyorum. Biliyorsun. Ama telafi etmek için yaprak oynatmıyorsun. Ben özür bile beklemedim senden. Hatanı kabul ettiğini ikrar etseydin bu…

Bir sürü şey yazdım, yazdım yazdım sildim. Bunu anlatmaya kalemim yetmiyor, yüreğim dayanmıyor, aklım almıyor. Vahşet vahşettir, ama bu başka bir şey. Orada sadece Emine ölmedi, kızı öldü, videonun başına…

İnsan öncelikle ana rahmine düşüyor ve gelişmeye başlıyor, aylar süren gelişimin ardından rahmi terk etme, dünyayla tanışma zamanı geliyor.. anne rahmindeyken ihtiyaçlarına göre beslenmesi düzenli ve otomatikti. dünyada düzen değişiyor…

herkes aynı kefeye koyulamaz.. biliyorum. fakat bu sorun artık o kadar türedi ve yayıldı ki artık kefenin dışındaki nadir insanlara hasret çeker olduk. bahsi geçen sorunumuz; karşı cinse yılışıklık.. sokakta,…

Burada ilk kez bulunmuyorum, küçükken de yazardım burada, böyle bir yer aramıştım, çok aradım. bulunca mutluluktan neredeyse ağlayacaktım, başıma aşk düşmüş, kafam karışık, mutsuz, stresli, küçük ve deneyimsizdim. Üç yılın…

günden güne teknoloji gelişirken insanın düşmesi mi desem, ne desem bilemedim gerçekten. bunu yazarken kulağımda çalan çok eskilerden, eski hissetmek iyi geliyor çünkü, zarifoğlu gibi bu çağdan etinle kemiğinle nefret…

nasıl da hatalar yapıyoruz sonrasında bunları nasıl da kafamızda indirgeyip küçültüp yok ediyoruz farkında mısın? yoksa değil misin.. ben farkındayım, hataları yaparken de, yapmadan önce de, hep farkındaydım. bunu yazarken…

ben hep gözleri üzerimde olsun istemiyorum, sürekli doğru muyum değil miyim kontrol etsinler istemiyorum, bundan kaçıyorum, hep kaçtım. benim doğrularım var benim kendime tavizlerim var, benim cezalarım var kısıtlarım, benim…