kartonpierre

1994 Ağustos'unda sıcaklık yetmezmiş gibi doğarak zorlamışım annemi. İlk hatam sayesindedir belki de anneme bu kadar düşkün olmam. Hayatta en büyük amacı annesini üzmemek olan bir insan düşünün. İşte o benim! Bizimkiler yıllar boyu leylek görmüş olacaklar ki çokça seyahat ettim. En uzunu 5 sene olacak şekilde farklı sürelerle farklı şehirlerde bulundum. Hala da geziyorum. Gezmeyi sevmiyorum. Trafiği sevmiyorum. Hayatta yapmayacaklar listesinin başında sürücü belgesi almak olan bir insan düşünün. İşte o benim! Çok insan görmek, çok farklı kişiliklere sahip olmak anlamına gelir bence. Şahsen kendi adıma doğru bir önerme. İçimde bir toplum düşmanı, saçma makaleler yazan bir profesör, ağır şiirler yazmak isteyen bir sürrealist ve hepsini uzlaştırmaya çalışan bir öğrenci var. Bu arada okuyorum. Üniversitesinden daha önce kurulmuş bir bölümde, Ankara Hukuk'tayım. Havalı değil mi? Ben öyle düşünmüyorum. Bazen hiç düşünmüyorum. Bazense çok saçma düşünüyorum. Bazen ciddi oluyorum. Bazense her şeyi boş veriyorum. Bir kızı seviyorum. O beni sevmiyor. Daha fazla yazmak istemiyorum, belki daha sonra biraz daha yazarım. Hayatımın üstünde imkansız kuşlar uçuyor.