meryem GOKDUMAN

bulutlar içini döktü sen giderken ağladık karşılıklı silik bir suret kaldı zihnimde, hızlı geçen ayların döndürdüğü başım, ve başım ki, kopartasım vardı ellerimle yok olsun istedim gömülsün, gitsin, bitsin hep…

özgür değilsin kendini tanımazsan hiç, neyi sevdiğini, neyi istediğini, ne olmak ve ne yapmak istediğini bilmezsen tanımlayamazsan amacını, seni sen yapan değerleri, benliğini göz ardı edersen içinde bastırdıklarını, söyleyemediğin sözleri…

Kendini, ait olarak görmediğin bu dünyadan koşarak uzaklaşmak, edindiğin bütün misyonları, kimlikleri, maskeleri sıyırıp atmak istersin. Olmasını istediğinle olanı yaşamak arasında sıkışıp kaldıkça her sabah uyandığın o lanet düzene merhaba…

İlkokul kitaplarındaki resimli, kısa hikayeler gibi…ama en çok anımsadığım ve tam da bu yaşımda bile ruhuma hitap eden kır yaşantısının mutluluğu derinden getirdiğini anlatan, bir ılık yaz gününün esintisinin perdelerin…