omerkasap

Çocukken hıçkırarak ağladığımız şeylere bugün gülüyor olmamız gibi hayat, biz büyüdükçe/yaşlandıkça ‘dünya’ gözümüzde küçülüyor. Dün acıtanlar, bugün sıradanlaşıyor. Tohumdan fidana, fidandan ağaca gibi insan; dün başını eğdiği rüzgâra bugün kalınlaşan…

Anlamıyorum. Yere düşürdüğü ekmeği üç kez öpüp başına koyan bir neslin büyümüş ve aile yöneten fertlerine, kamu spotlarıyla ‘ekmek israfına hayır’ mesajı veriliyor olmasını gerçekten anlayamıyorum. Çocukluğumda haftada bir kez…

  Hayatında ‘iz’ bırakmış bir anısını aynı yaşanmışlık heyecanı ile anlatan, anlattıkça tekrar tekrar yaşayan bir ‘ihtiyar’ın, tüm samimiyetiyle özlemini pekiştirdiği, yaşanmışlığa selam gönderen o anonim serzeniş cümlesi; “Nerede o…