Yenilmek
denizi kavrayıp bileklerinden gücünü bildirmek için yalnızlığın, rastgele bir yola düşmek gözlerin. şiir söyleyemiyorum artık ve tağşiş edilmiş yakalarda hayat ve devinimsiz bir rüzgardayız ah uçmak en küçük hayalimizdi halbuki.…
Posts by author
s.t.
3 posts
Her neyse
ruhumda jilet izleri omzunda papatya naifliği ve sesinde hasretlik bir tebessüm. acılarına sarılırdım daha steril bir çocuk olsam. “Biz farklı dünyaların insanlarıyız!” -ne kadar insanız?- ancak, sentetik ütopyalarda kesişiyor…
Anormalite Şiiri
hava ölmeyecek kadar aydınlık, saçlarınızla, düşlerinizi aynı yönde tarayın. bazı kelimeleri, fizyokrat bir papatya olarak, söylersek değişir belki -sürüklenirken biz- zamanın yönü. oysa kış, güneşin mesaisini erken bitirme şeklidir. sorguç…