Kayıt Ol
Kas 14, 2013
1364 Views
0 0

Her neyse

Written by

ruhumda jilet izleri

omzunda papatya naifliği

ve sesinde hasretlik bir tebessüm.

acılarına sarılırdım

daha steril bir çocuk olsam.

 

“Biz farklı dünyaların insanlarıyız!”

-ne kadar insanız?-

ancak, sentetik ütopyalarda kesişiyor yollarımız

ki yolları seviyor olmalıyız,

her tozlu çocukluk gibi.

ve her çocukluk, adam akıllı bir hüzündür

benim serpildiğim iklimlerde.

 

her neyse…

çamurla karışık hüzün bürüyor

Ankara sokaklarını ve sen

nedense bana hep yalnız görünüyorsun.

yalnızlığın bir çocuksu yalınlık

yahut zihnimde dönüşüyorsun.

 

şizofrenik sevincim sevgilim;

bir delinin ritmik adımları kadar doğal

bir şairin konuşması kadar felaket.

 

iş bu minval üzre sevgilim;

gittikçe biraz sen oluyorum,

birazda senin istediğin adam.

ama bu hikayede ben neredeyim?

 

S.t.

Avatar

Latest posts by s.t. (see all)

Article Tags:
· · · · ·
Article Categories:
Şiir

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.